شاگرد مغرور و فرمانروا

شاگرد معمار ، جوانی بسیار باهوش اما عجول بود گاهی تا گوشی برای شنیدن می‌یافت شروع می‌کرد تعریف نمودن از توانایی‌های خویش در معماری و در نهایت می‌نالید از این که کسی قدر او را نمی‌داند و حقوقش پایین است .

روزی برای سلمانی به راه افتاد دید سلمانی مشغول است و کسی را موی کوتاه می‌کند. فرصت را مناسب شمرده و باز از هنر خویش بگفت و این که کسی قدر او را نمی‌داند و او هنوز نتوانسته خانه خوبی برای خویش دست و پا کند. به اینجای کار که رسید کار سلمانی هم تمام شد . مردی که مویش کوتاه شده بود رو به جوان کرده و گفت: «آیا چون هنر داری دیگران باید برایت اسباب آسایش بگسترند»؟!

جوان گفت: «آری»، مرد تنومند دستی به موهای سفیدش کشید و گفت: «اگر هنر تو نقش زیبای کاشانه‌ایی شود، پولی بگیری در غیر اینصورت با گدای کوچه و بازار فرقی نداری».

چون از او دور شد جوانک از استاد سلمانی پرسید: «او که بود که این چنین گستاخانه با من سخن گفت»؟. استاد خندید و گفت سالار ایرانیان ، ابومسلم خراسانی. جوان لرزید و گفت: «آری حق با او بود من بیش از حد پر توقع هستم».

اندیشمند یگانه کشورمان ارد بزرگ می گوید : «آنچه بدست خواهی آورد فراتر از رنج و زحمتت نخواهد بود».

ابومسلم خراسانی با این حرف به آن جوان آموخت هنر بدون کار هیچ ارزشی ندارد و هنرمند بی‌کار و بی‌ثمر هم با گدا فرقی ندارد.

یرگرفته
http://loselos.blogfa.com/post-21.aspx

باشگاه اندیشه

جستجوی این وبلاگ

شاگرد مغرور و فرمانروا

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

جملات کاربردی

100 Enlightening Quotes By The Philosopher Hakim Orod Bozorg Khorasani That Will Help You Understand Life Better

دومين دزدى تاريخى کره از ايران با سريال جومونگ از رضا اصفهانی-احمد